Latein Wörterbuch - Vokabeldetails
complanare, complano, complanavi, complanatum — einebnen
| a-Konjugation | Aktiv | Passiv | ||
| Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv | |
| Präsens | complano complanas complanat complanamus complanatis complanant | complanem complanes complanet complanemus complanetis complanent | complanor complanaris complanatur complanamur complanamini complanantur | complaner complaneris complanetur complanemur complanemini complanentur |
| Imperfekt | complanabam complanabas complanabat complanabamus complanabatis complanabant | complanarem complanares complanaret complanaremus complanaretis complanarent | complanabar complanabaris complanabatur complanabamur complanabamini complanabantur | complanarer complanareris complanaretur complanaremur complanaremini complanarentur |
| Futur I | complanabo complanabis complanabit complanabimus complanabitis complanabunt | complanabor complanaberis complanabitur complanabimur complanabimini complanabuntur | ||
| Imperativ I | complana! complanate! | complanare! complanamini! | ||
| Imperativ II | complanato! complanato! complanatote! | |||
| Perfekt | complanavi complanavisti complanavit complanavimus complanavistis complanaverunt | complanaverim complanaveris complanaverit complanaverimus complanaveritis complanaverint | complanatus sum complanatus es complanatus est complanati sumus complanati estis complanati sunt | complanatus sim complanatus sis complanatus sit complanati simus complanati sitis complanati sint |
| Plusquamperfekt | complanaveram complanaveras complanaverat complanaveramus complanaveratis complanaverant | complanavissem complanavisses complanavisset complanavissemus complanavissetis complanavissent | complanatus eram complanatus eras complanatus erat complanati eramus complanati eratis complanati erant | complanatus essem complanatus esses complanatus esset complanati essemus complanati essetis complanati essent |
| Infinitiv | Aktiv | Passiv | ||
| Präsens | complanare | complanari | ||
| Perfekt | complanavisse | complanatum esse | ||
| Futur | complanaturum esse | complanatum iri | ||
| Partizip | maskulin/feminin/neutrum | |||
| Präsens Aktiv | complanans, complanans, complanans | |||
| Perfekt Passiv | complanatus, complanata, complanatum | |||
| Futur Aktiv | complanaturus, complanatura, complanaturum | |||
| Gerundivum | complanandus, complananda, complanandum | |||
| Gerundium | Gen.: complanandi Akk.: ad complanandum Abl.: complanando | |||
| Supinum | Verb/Adjektiv: complanatum, complanatu | |||
Fehler bemerkt? Hier klicken zum Ausbessern.