| a-Konjugation | Aktiv | Passiv | ||
| Indikativ | Konjunktiv | Indikativ | Konjunktiv | |
| Präsens | iustifico iustificas iustificat iustificamus iustificatis iustificant | iustificem iustifices iustificet iustificemus iustificetis iustificent | iustificor iustificaris iustificatur iustificamur iustificamini iustificantur | iustificer iustificeris iustificetur iustificemur iustificemini iustificentur |
| Imperfekt | iustificabam iustificabas iustificabat iustificabamus iustificabatis iustificabant | iustificarem iustificares iustificaret iustificaremus iustificaretis iustificarent | iustificabar iustificabaris iustificabatur iustificabamur iustificabamini iustificabantur | iustificarer iustificareris iustificaretur iustificaremur iustificaremini iustificarentur |
| Futur I | iustificabo iustificabis iustificabit iustificabimus iustificabitis iustificabunt | iustificabor iustificaberis iustificabitur iustificabimur iustificabimini iustificabuntur | ||
| Imperativ I | iustifica! iustificate! | iustificare! iustificamini! | ||
| Imperativ II | iustificato! iustificato! iustificatote! | |||
| Perfekt | iustificavi iustificavisti iustificavit iustificavimus iustificavistis iustificaverunt | iustificaverim iustificaveris iustificaverit iustificaverimus iustificaveritis iustificaverint | iustificatus sum iustificatus es iustificatus est iustificati sumus iustificati estis iustificati sunt | iustificatus sim iustificatus sis iustificatus sit iustificati simus iustificati sitis iustificati sint |
| Plusquamperfekt | iustificaveram iustificaveras iustificaverat iustificaveramus iustificaveratis iustificaverant | iustificavissem iustificavisses iustificavisset iustificavissemus iustificavissetis iustificavissent | iustificatus eram iustificatus eras iustificatus erat iustificati eramus iustificati eratis iustificati erant | iustificatus essem iustificatus esses iustificatus esset iustificati essemus iustificati essetis iustificati essent |
| Infinitiv | Aktiv | Passiv | ||
| Präsens | iustificare | iustificari | ||
| Perfekt | iustificavisse | iustificatum esse | ||
| Futur | iustificaturum esse | iustificatum iri | ||
| Partizip | maskulin/feminin/neutrum | |||
| Präsens Aktiv | iustificans, iustificans, iustificans | |||
| Perfekt Passiv | iustificatus, iustificata, iustificatum | |||
| Futur Aktiv | iustificaturus, iustificatura, iustificaturum | |||
| Gerundivum | iustificandus, iustificanda, iustificandum | |||
| Gerundium | Gen.: iustificandi Akk.: ad iustificandum Abl.: iustificando | |||
| Supinum | Verb/Adjektiv: iustificatum, iustificatu | |||
Fehler bemerkt? Hier klicken zum Ausbessern.