| Proverbaro Esperanta (M. F. & L. L. Zamenhof) | ||
| Ĉiu havas sian g<b>usto</b>n. | ✔ | |
| Tute Ä�uste laÅ lia g<b>usto</b>. | ✔ | |
| Tio ĉi estas laÅ lia g<b>usto</b>. | ✔ | |
| Vivi kiel ĉe la br<b>usto</b> de Dio. | ✔ | |
| Åœlosilo uzata r<b>usto</b>n ne konas. | ✔ | |
| Kiom da homoj, tiom da g<b>usto</b>j. | ✔ | |
| En ĉiu br<b>usto</b> estas sia g<b>usto</b>. | ✔ | |
| Ĉiu havas sian propran g<b>usto</b>n. | ✔ | |
| Pri g<b>usto</b>j oni disputi ne devas. | ✔ | |
| Fremda manÄ�o havas bonan g<b>usto</b>n. | ✔ | |
| Dorloti serpenton sur sia br<b>usto</b>. | ✔ | |
| R<b>usto</b> manÄ�as feron, ĉagreno la koron. | ✔ | |
| Ordonita kiso havas g<b>usto</b>n maldolĉan. | ✔ | |
| De manÄ�o malriĉula ni g<b>usto</b>n ne scias. | ✔ | |
| De malriĉula manÄ�o ni g<b>usto</b>n ne scias. | ✔ | |
| R<b>usto</b> manÄ�as la feron, kaj zorgo la homon. | ✔ | |
| Knaba g<b>usto</b> kun forto daÅras Ä�is la morto. | ✔ | |
| Gast‘ en tempo malÄ�usta estas Å�tono sur br<b>usto</b>. | ✔ |