| Proverbaro Esperanta (M. F. & L. L. Zamenhof) | ||
| M<b>alpa</b>culo. | ✔ | |
| M<b>alpa</b>culon ĉiu batas. | ✔ | |
| Kie minaco, tie m<b>alpa</b>co. | ✔ | |
| Disputoj kondukas al m<b>alpa</b>co. | ✔ | |
| Konsento konstruas, m<b>alpa</b>co detruas. | ✔ | |
| Äœi estas m<b>alpa</b>co pri la reÄ�a palaco. | ✔ | |
| Se silentas draÅ�ejo, m<b>alpa</b>cas loÄ�ejo. | ✔ | |
| Estintaj amikoj plej kruele m<b>alpa</b>cas. | ✔ | |
| Pro limoj kaj baroj m<b>alpa</b>cas najbaroj. | ✔ | |
| Disputu komence — vi ne m<b>alpa</b>cos en fino. | ✔ | |
| Pli valoras paco malbona, ol m<b>alpa</b>co plej bona. | ✔ | |
| Venas rido post minaco, kaj paciÄ�o post m<b>alpa</b>co. | ✔ | |
| Pli bone estas havon fordoni, ol kun homoj m<b>alpa</b>ci. | ✔ | |
| MalsaÄ�ulo m<b>alpa</b>cigis kaj dek saÄ�uloj repacigi ne povas. | ✔ | |
| M<b>alpa</b>co pro limo fariÄ�as kutimo, m<b>alpa</b>co pro kredo fariÄ�as heredo. | ✔ |